Zaterdag 23 mei

Ik dank jullie allemaal hartelijk voor het geweldige meeleven en al die waardevolle adviezen en reistips. Neem nu Henk Imthorn met het advies over reizen op de zon. Ons geachte raadslid en ouderling Henk oreerde en profeteerde, s morgens de zon links en 's middags rechts. Echter, gisteren en vandaag heb ik de zon ‘s morgens van voren gehad en in de avond van achteren. Maar ja ... in de Bijbel had je ook al van die valse profeten. Dirk Koopman is helemaal lekker bezig ... meer rusten is zijn advies. En dan vraagt tie bij het afscheid nog heel nadrukkelijk: ‘kom je gauw terug?'

Maar goed, ik was blij dat ik gisteren wat meer kilometers heb gemaakt (120 even voor m'n dochter Irma). Want vandaag had ik de wind vies tegen. En het waren totaal toch weer 80 kilometers. Eerst ging het langs de prachtige oevers van het Main-Donau kanaal. M'n reisgids adviseerde een paar kilometer voorbij Eddersheim de Main over te steken, bij een sluizencomplex. Maar ... stond er al wat angstig bij ... voor zwaar bepakte fietsen is de trap te steil. En dat was ook zo. Daarom het advies maar opgevolgd om een paar kilometer verder een pontje te nemen. Maar helaas, de pont vaart alleen op zondag. En om zo snel het advies van Koopman op te volgen, om meer te rusten, was me toch een beetje al te gortig. En dus verder m'n weg met behulp van m'n tom-tom gezocht. En die voerde me om Frankfurt am Main heen door een prachtig bosgebied. Het was weer genieten van de omgeving, maar het was ook z'n dag van ‘blik op oneindig en verstand op nul'. Mag natuurlijk ook wel een keer op de zesde dag. Gelukkig heb ik morgen een ‘rustdag' ingepland.

Het verkeer in Duitsland is af en toe wel wennen. Over het algemeen liggen er fietspaden langs de wegen. Die lijken door de vele boomwortels vaak meer op een wasbord, dan op een mooie vlakke weg, maar dat is alvast een mooie oefening voor Roemenie. Het vreemde is dat zo'n fietspad soms zomaar ophoudt. En dan zit je elke keer weer met de vraag, wat nu? Mag ik hier op de verkeersweg, of niet? Via internet ben ik er achter gekomen dat je in zo'n geval ook op B wegen mag rijden. 't Probleem is alleen dat de auto's zo hard rijden. Vandaag had ik ook zo'n rechte B weg (de B 26 naar Aschaffenburg) Zo'n 15 km door de bossen omhoog en omlaag golvend. Terwijl de twijfel toeslaat of je hier wel mag rijden, komen er gelukkig twee fietsers van d andere kant en wordt ik zelfs ingehaald door een politiewagen.

Wat mij als Hollander opviel was dat heel wat mensen de stoep voor hun huis en zelfs de goot van de straat aanvegen. En ik ben wel een paar honden met hun baas tegengekomen, maar geen enkele honde...... Dat lijkt me voor veel mensen een hoop ergernis minder.

En wat denkt u? In Aschaffenburg aangekomen wordt ik via een steile klim naar m'n bestemming geleid. Lekker goedkoop, een jeugdherberg. Maar het was er verdacht stil, het gras was behoorlijk lang en dus ... wegens een aanstaande verbouwing gesloten. Maar ze waren zo aardig geweest op een bord bij de ingang wat adressen van hotels te vermelden. En dan is zo'n tom-tom handig, want ga maar eens zoeken naar de Löherstraat in Aschaffenburg. Aangekomen bij het hotel, had ik het weer helemaal gehad en dus wilde ik maar een ding: inchecken, onder de douche en rusten. Dus slaap ik dit weekend niet low-budget. Maar goed, we hebben hier toch geen blijvende stad en we nemen straks niets mee. Maandag hoop ik naar Eibelstad, net onder Wurzburg te fietsen en daar Jack van Egmond in z'n boemen-toko te ontmoeten. Als het goed is heeft Jack dan een bril bij zich (zo'n goedkopertje van de Hema), want m'n bril heeft te veel last van de ontberingen gehad en heeft het begeven. Ik ben benieuwd wat ik daar in Eibelstad aantref.

Tot zover vandaag.

Nog even voor de statistici onder ons:

Ik heb nu drie trajecten van de LIMES-ROUTE 1 gereden.

Valkenburg - Xanten = 210 km.

Xanten - Koblenz = 230 km.

Koblenz - Aschaffenburg = 200 km.