U krijgt dit stukje van dinsdag een dag later, want ik kon zoals ik al vermoede niet op internet. Ik heb het in de tt laten staan.

Dinsdag 26 mei

Vanmorgen om 08.15 uur bij de firma van der Meij in Eibelstadt vertrokken. Alle complimenten voor Jack en Erik die er alles aan gedaan hebben om het me zo aangenaam mogelijk te maken. 's Avonds hebben we heerlijke asperges gegeten, waar de aspergehof in Woubrugge niet aan kan tippen. Zij maakten me intussen ook duidelijk dat ik door het Spessart ‘gebergte'!! was gereden. Geen wonder dus dat het zo zwaar was. Vandaag zou het volgens de kenners van de streek, waaronder Jack en Erik en een werkneemster die het stuk vroeger zelf ook gefietst had een ‘eitje' worden. Bijna nog vlakker dan in Nederland. Nou was ik op een site van wereldfietsers er al voor gewaarschuwd om niet altijd op de aanwijzingen van de plaatselijke bewoners te vertrouwen. Maar dat betrof dan vooral mensen op het platteland van Roemenië. Maar sinds vandaag heb ik meer twijfels. Ook ten aanzien van Hollanders die al jaren in Duitsland werken. Want ik kwam me toch weer een paar ‘colletjes' tegen. De foto's wijzen het wel uit. Het was intussen een mooi gebied om doorheen en overheen te fietsen. Een prachtig glooiend landschap. Ik ben over de B13 gereden. Je kunt zo'n weg vergelijken met de N 207. Alleen, in Duitsland mag je op zo'n weg ook fietsen, als er geen fietspad naast ligt. En ik schat dat van deze 100 km. lange weg zo'n 20 km. voorzien is van een naastliggend fietspad. Het mooiste stuk was nog wel dat onverharde pad door een bos, zoals ik ook op een foto laat zien. Voor het overige heb ik deze keer niet zoveel te vertellen, want al dat geklim tegen meer of minder steile hellingen op en al die stukken met een verraderlijk vals plat, vergen een uiterste inspanning waarbij het vooral aan je knieën merkbaar is dat je niet in Holland aan het fietsen bent. Dat zal toch wel een weekje vergen voor je daar weer wat aan gewend bent. Maar ik zal nooit zo'n klimmer worden dat ze me zullen gaan vergelijken met de ‘adelaar van Toledo.'

Als ik het traject van morgen bekijk zullen zeker de eerste 20 km. pittig worden. Volgens m'n routeboekje komen er twee hellingen in voor van 7-8%.

Waar ik vandaag wel geluk mee had is met het weer. Ook in Duitsland was hier en daar heel wat regen gevallen. Maar ik heb misschien 20 druppels gehad. De lucht was wel dreigend donker, maar de meeste buiten trokken achter me langs. Misschien toch dat kettinkje van collega Schuddebeurs?

Ik kwam vanmiddag om 14.15 uur op m'n bestemming aan in een hotel in Frickenfelden net buiten Gunzenhuizen. Wat drinken en fruit gehaald voor vanavond en morgen en even heerlijk in slaap gevallen. Het is nu 18.30 uur en het wordt donker en dreigend, het gaat harder waaien, het rommelt in de verte, dus ik vermoed dat we het niet droog houden.

Ik hoop dat ik het red om het stukje te plaatsen, maar het ziet er met het oog op een internetaansluiting nog niet erg hoopvol uit.