Dinsdag 9 juni

Vanmorgen werd ik om 05.30 uur wakker van de stilte, na een heerlijke nachtrust. Waar je ook aan moet wennen is dat het hier nog zo aardedonker kan zijn. Dat is bij ons in het westen haast niet meer te vinden. Het zonnetje kwam op en de natuur begon volop te leven. Met een bakkie nes zat ik om 06.00 uur onder de bomen. Om 07.30 uur ben ik op de fiets gestapt en het plaatsje Bugac achter me gelaten. Voor de kenners van deze streek: ik ben langs Morigat, Jaszszentlaszlo, en Csengele naar Kistalek gereden. Wat opvalt is dat de grond wat schraler aan het worden is, tenminste aan de gewassen te zien. Maar wat zijn de akkers groot en uitgestrekt. Onderweg zag je ook veel kassen met tomaten en paprika's. In Kistalek heb ik iets te eten en veel drinken gekocht en even gepauzeerd. Veel drinken, wat het zag er naar uit dat het erg warm zou worden. Van Kistalek reed ik via Opusztaszer, Baks en Mindszent naar Hodmezovasarhely, waar ik de nacht door zal brengen. In feite rijdt je op zo'n dag door één groot natuurpark dat zich uitstrekt van Tomorkeny tot aan Szeged. Het is werkelijk een prachtig gebied, het zogenaamde Nemzeti Park, waar de rivier de Tisza door heen stroomt. Ik moest op een gegeven moment met een pont de snelstromende rivier over. Zij maken daarbij gebruik van een even simpel als doeltreffend systeem. Eigenlijk hetzelfde systeem dat wij kennen van de zogenaamde gierponten. Maar hier is dan een kabel over de gespannen. Aan die kabel is de pont voor en achter verbonden d.m.v. grote katrollen. Door de boot aan de achterkant meer ruimte geven krijgt hij door de stroom een voortstuwend effect. Als de stroom wat minder sterk is zetten ze even een buitenboordmotor bij. De pont vaart niet altijd want het hoogteverschil kan wel 8 meter bedragen. Onderweg zag ik voor de eerste keer een hert, maar ik was te laat voor een foto. Waar ik wel een foto van heb is een ooievaar op een nest met jongen. Die ooievaar stond stil in zon om z'n jongen wat schaduw te geven. Ook zag ik onderweg een herder met een kudde schapen. Maar ook zie je nogal eens de trieste gevolgen van het verkeer. Onderweg zag ik een doodgereden bunzing, verschillende egels en een eekhhoorn. Verder heb ik u van deze dag niet zoveel te vertellen want het was gewoon te heet om veel van je fiets af te stappen. Zo warm had ik het nog niet meegemaakt, het was boven de dertig graden en dan is 90 kilometer een pittig eind. Maar goed, alle onderdelen zijn weer schoon, gesmeerd en gepoederd en kunnen weer wat herstellen. Morgen hoop ik in Gyula, vlak bij de Roemeense grens aan te komen. Dan heb ik de eerste twee delen van de LIMES ROUTE gehad en heb ik in totaal 2176 kilometertjes gehad. En dan gaan we aftellen. Ik ben benieuwd hoe dat zal gaan. In de bergen en met het vinden van een hotel of internet. Want dat wordt wel steeds minder.